Warto trochę poszukać na temat śniegu. Jak poprzednio pisałem lody Arktyki nie są dobrym predyktorem przemian klimatu tak bardzo jak pokrywa śnieżna całej naszej półkuli. Zasięg śniegu mówi nam dokładnie, gdzie jest zimno na kontynentach, lód Arktyki to skutek ruchu prądów oceanicznych, które mogą, ale nie muszą ogrzać całą atmosferę. Gdyby ogrzały zasięg pokrywy śnieżnej na lądach byłby mniejszy a on od 50 lat rośnie.
Biały krajobraz przypomniał nam, że mamy zimę. Lokalna perspektywa nie jest dobra, aby oceniać klimat na ziemi, spójrzmy na to z góry. Z wyjątkiem północnego Atlantyku pokrywa lodowa Arktyki już osiągnęła swój typowy zasięg z lat 1981-2010. Bierzmy pod uwagę, że lodu przybywa nawet do marca, więc wszystko przed nami. Łodzie podwodne za Kołem Polarnym Nie wiem dlaczego okres referencyjny się kończy na 2010, ale biorąc pod uwagę ostatnie lata gdy, pokrywa była mała wnioskujemy, że w tym roku jest znacznie większa niż po roku 2010.
Tak niepochlebnie bywa nazywany, bo księżycowe światło potrafi nas oszukać. Dziś praktycznie nie mamy takich sytuacji: podobno twarz człowieka widziana po raz pierwszy w nocy, tylko w świetle księżyca, w dzień jest nie do rozpoznania. Księżyc jest tuż, tuż, tylko 1 sekundę lotu promienia światła od Ziemi, jest na tyle duży, że wpływa nieustanie na to, co dzieje się u nas.
Zanim zobaczymy trochę zimy przygotujmy się, bo zobaczymy cud. Jak wiemy ze szkoły wszystkie ciała wraz ze spadkiem temperatury się kurczą. Woda ma cały szereg wyjątkowych właściwości, które są sprzeczne z intuicjami naukowców, ale skupmy się na tej jednej, bo to ona powoduje, że na Ziemi jest życie, jakie znamy.
Wyobraźmy sobie miasto, gdzie wszyscy mają dobrze ponad sto lat i aby sobie uprościć życie pomijają setkę, gdy podają wiek. Czy wtedy 120(20)-latek jest dwa razy starszy od 110(10)-latka? Temperatury na Ziemi w epokach geologicznych. Skala pozioma logarytmiczna. Jest taki słynny wykres, który robi wrażenie na naszej wyobraźni z dwóch powodów.